İNSAN İLİŞKİLERİ 101 : LECTURE by ORHAN BABA

İnsan nasıl olmalıdır?

İnsanlar nasıldır?

İnsana insana nasıl davranmalıdır?

Bu yazının konuğu şarkılarıyla bu sorulara cevap verdiğini düşündüğüm Orhan Baba.
Sanırım bir yıl öncesine kadar arabeskle aramız yoktu daha doğrusu arabesk şarkı dinleme ihtiyacı hasıl olmamıştı diyebiliriz.
Son zamanlarda farklı depresyon türlerini tecrübe ederken farklı şeyler deneme ihtiyacı da beraberinde geldi pek tabi. Gelin birlikte bakalım Orhan Baba neler demiş insanlara.

1-) Batsın Bu Dünya

Batsın be böyle Dünya! derken fark ettim ki öyle tek başıma feryat etmem yetmeyecek. Tabi hemen Youtube nâm sitede Orhan Gencebay - Batsın Bu Dünya şeklinde bir arama gerçekleştirdim. Allaaaaah! Bir o söylüyor bir ben. Sonra koro. Haydi hep birlikte!

"Her şey karanlık, nerde insanlık 

Kula kulluk edene yazıklar olsun"

Şu iki dize gözümde nelerin canlanmasına neden olmuyor ki... Kendi küçük dünyamdan hareketle daha da global bir insanlık sorunsalına doğru düşünceler arası uzun atlama maratonuma başlıyorum. Her gün dünyada yüzlerce insan ölürken sessiz kalan "insanlar"... Oturdukları koltuklardan dünyanın çivisini çıkaran beş para etmez "zenginler"... Nasıl bir dünyada yaşıyoruz hakkaten ve cidden "nasıl" yaşıyoruz biz böyle bir dünyada ya. Hayret cidden!

2-) Kaderimin Oyunu

Müziğiyle beni benden alan, sözleriyle de asla geri kalmayan diğer bir şarkıya gelecek olursaaak...
Artık depresyonlarımın olmazsa olmazı ! :) Şu sözlerin inceliğine bakar mısınız ?

"Ne sevenim var ne soranım var

Öyle yalnızım ki 

Çilesiz günüm yok dert ararsan çok 

Öyle dertliyim ki 

Bana kaderimin bir oyunumu bu 

Aldı sevdiğimi verdi zulmü 

Dünyaya doymadan geçip gideceğim 

Yoksa yaşamanın kanunu mu bu"

Hiç şüphe yok ki herkes bu dünyaya doymadan ayrılıyor bu dünyadan. Evet bir nevi yaşamanın kanunu ve bence bedeli de bu. Ne kadar "çok" yaşasak da ne kadar "mutlu" yaşasak da doymamız mümkün değil bu dünyaya. Aslında mü'minin zindanı olan bu dünya ne kadar katlanılmaz bir hal alsa da hep bir şekilde insanı kendisine bağlayacak şeyler de buluyor. Mal mülk, makam mevki, aile, sevdikler, vesaire vesaire. Peki kader dediğimiz şey başlı başına kendisi mi bir oyun, yoksa başımıza gelenler kaderin bize bir oyunu mu? İşin içinden çıkmak pek kolay değil gibi, ne dersiniz? :)

3-) Beni Böyle Sev 

Kim olursan ol beni olduğum gibi kabul et. Hayatıma girip de orada bir yer edindikten sonra vay efendim sen şöylesin vay efendim sen böylesin deme, beni değiştirme. Aslında hayatımızdaki herkesten istediğimiz bu değil midir? 

"Beni böyle sev seveceksen 

Olduğum gibi göreceksen 

Girme ömrüme girme gönlüme 

Ne dertliymiş bu diyeceksen" 

Ki olduğumuz gibi kabul edilmediğimiz ortamlarda ya mutsuz oluyoruz ya da zaten hiç olduğumuz gibi davranamıyoruz. Böyle olduktan sonra o ortamda olmanın, o insanlarla bir arada olmanın ne anlamı var? Biliyorum ki maalesef bulunduğumuz ortamların her zaman kendi seçimimiz olmadığı durumlar olabiliyor. Açıkçası ben de böyle ortamların içinde bulundum ve çoğu zaman da bu ortamlardan çıktığımda bir derin nefes aldım. İnsanın kendisi gibi olamaması gerçekten üzücü değilmiş gibi bir de değer verdiği insanların kendisini asıl olduğu haliyle sevemeyeceklerini düşünmesi de korkutucu.

4-) Hor Görme Garibi

Daha isimle gelmiş viral. Hor görme diyor garibi. Görmeyin ulen!

"Nerde boynu bükük bir garip görsen 

Hor görme kim bilir ne derdi vardır 

O garip halinde ne sırlar gizli 

Onu bu hallere bir koyan vardır 

Belki benim gibi sevdiği vardır"

Ders gibi ders be. Kim bilir herkesin ne derdi vardır ve kendi dertlerimizin içinde boğulmuşken düşünmüyoruz bile. Sanki en büyük dert bizim, bir biz üzülürüz, bir biz kırılırız da başkaları dert sahibi olamazmış gibi. Onun için kulaklığı takıp eller cepte artist artist kendi kliplerimizdeki yaşamlarımıza dönmeden şöyle bir etrafımızdakilere bakalım bence...

5-) Dokunma

Allah'ım! Hem dinlemeyi hem söylemeyi en çok sevdiğim bu sanırım. Seksendört'ün cover çalışmasını da zevkle dinliyorum açıkçası. Pop müziğin piyasayı ele geçirdiği şu zamanda (ki zaten önemli olan artık piyasa)  "sanatçı" gözüyle baktığım sayılı insanlardan bu adamlar. Neyse onlar başka bir mesele şimdi :)

Orhan Baba diyor ki;

"anlaşmak bir bakış 

bazen de seviyorum demektir 

anlaşmak bir gülüş 

bazen de bir özür dilemektir 

zor değil zor değil 

seviyorum seni derken bana 

özür dilemek" 

Ne güzel tarif etmiş değil mi? İnsan ilişkisi dediğimde yalnızca aşk gelmesin tabi aklınıza. Benim kastım daha geniş metrajlı :) Annenize babanıza arkadaşınıza abinize ablanıza... 

"konuşma konuşma düşünmeden konuşma 

kırma kırma incitip beni kırma"

Diyeseniz gelir ya bazen hani. Ondan bahsediyorum. Ya da bazen bunu karşınızdakiyle iletişim halindeyken sizin kendinize hatırlatmanız gerekir hani. Kırma, düşünmeden konuşup da karşındakini.  Bazen insanlarla konuşurken aniden şu şarkıyı fonda hissettiğim ya da kendi iç sesimde mırıldandığım oluyor. Keşke onlar da bunu duyabilseler diyorum elbette. 

Şarkının benim nazarımda can alıcı kısmı da şuraya gelsin dersin son sözü niyetine:

"dünyada en zor şey
kırılan bir kalbi onarmaktır
insana yakışan
insanca yaşayıp var olmaktır"