Tarih-i Meçhul

2016'nın sabrımızı son sınamaları... Moraller bozuk... Sabır taşları çatlamak üzere. Can sıkıntısıyla bilgisayarımı gözden geçirirken 2014 yılında yazdığım bir yazıma rast geldim. İronik bir dille ama bir arkadaşıma yaptığı yanlıştan dolayı başka bir arkadaşıma duyduğum sinirle ve kırgınlıkla yazmışım. Hiçbir değişiklik yapmadan yalnızca görsel eklentilerle yayınlıyorum. İki sene de geçse fikirlerimin hâlâ da arkasındayım çünkü.  Öyle uzun zaman oldu ki aşka dair yazmayalı.  Düşünmediğimden değil, elim gitmediğinden. Aşka dair söz söylemek istemeyişimden. Hali hazırda söylenmiş binlerce söz, yazılmış yüzlerce şey, söylenegelmiş onca destan var ne de olsa. Ama... Aşk deyince herkes susuyor. Bir süt dökmüş kedi endamı, bir ''Aşk da neymiş aa ilk defa duyuyorum böyle bir kelimeyi'' havaları. Ya hu nedir? Korkmayın bu kadar. Ha illa korkacaksınız buyurun korkun. Korkun ama aşktan değil aşksız insanlardan. Onlar sevmeyi bilmezler zira. Günümüz gençleri iç...

İnsan nasıl olmalıdır? İnsanlar nasıldır? İnsana insana nasıl davranmalıdır? Bu yazının konuğu şarkılarıyla bu sorulara cevap verdiğini düşündüğüm Orhan Baba. Sanırım bir yıl öncesine kadar arabeskle aramız yoktu daha doğrusu arabesk şarkı dinleme ihtiyacı hasıl olmamıştı diyebiliriz. Son zamanlarda farklı depresyon türlerini tecrübe ederken farklı şeyler deneme ihtiyacı da beraberinde geldi pek tabi. Gelin birlikte bakalım Orhan Baba neler demiş insanlara. 1-) Batsın Bu Dünya Batsın be böyle Dünya! derken fark ettim ki öyle tek başıma feryat etmem yetmeyecek. Tabi hemen Youtube nâm sitede Orhan Gencebay - Batsın Bu Dünya şeklinde bir arama gerçekleştirdim. Allaaaaah! Bir o söylüyor bir ben. Sonra koro. Haydi hep birlikte! "Her şey karanlık, nerde insanlık  Kula kulluk edene yazıklar olsun" Şu iki dize gözümde nelerin canlanmasına neden olmuyor ki... Kendi küçük dünyamdan hareketle daha da global bir insanlık sorunsalına doğru düşünceler ara...