Tarih-i Meçhul

Siz bayım.. Siz diyorum, zira siz ve ben düşündüğünüz kadar yakın değiliz. Yaklaşık iki aydır uykularımı bölüyorsunuz ve siz gelesiye kadar rüya olan o anlar sizin belirmenizle cehennemden ödünç alınmış kabuslara evriliveriyor. Evet, sizi görmekten hep korktum ben uykumda. Korktum, çünkü tahammül edemiyordum. Orda da diyordum size, gitmenizi. Sizi görmek istemediğimi. Evime uzanan merdivenleri çıkarken içimden size lanetler yağdırmayı alışkanlık edindiğimi. Oysa siz anlamamakta ısrar ediyor, hâlâ bana yakınlık ima ediyor, kollarınızı açıyordunuz. Yo, hayır. DNA dizilimimizde birbirine bağlanmış kromozomlardan başka paylaştığımız hiçbir şey yok sizinle. Bu kadar yakınımda olduğunuz halde bu kadar uzak düşmemiz de benim kabahatim değil üstelik. Babamın babası olmanız beni hiç mi hiç ilgilendirmiyor. Babam babasızdır benim için zira. Çok küçükken yetim kalmıştır. Hepsi sizden. Sizden. Ve sizin gözü aç nefsinizden. Ufacık bir çocuğa babalık yapmayı çok görme...

UMUTSUZ İNSAN HAİNDİR. Romain Gary  Umut... Dile kolay yüreğe zor. Sahip olunmalı mı yoksa olunmamalı mı hep tartışmalı. Gündemim bu aralar bu. Nedenine gelirsek geçen dönem rezil rüsva ettiğim eğitim hayatım. Kaçırdığım fırsatlar ve belki de bunları bir daha elde edemeyecek oluşum. Şöyle ki: Birinci dönem depresyonlardan depresyonlara girip girip çıktım, yataklardan çıkamadım. Derslerimi bir güzel F'ledim. (Şu andan itibaren ocak dışısın!) Ve tam bir salak gibi -evet okkalı bir salak o sondaki 'K' ke değil ka olacak şekilde bir salakkk- ortalamam üniversite hayatım boyunca en yüksek rakamı görmüşken, bendeniz zat-ı saftirik-i perişâne birinci Erasmus başvuru sürecini kaçırdım! Kaçırdım dediğime bakmayın kaçırmışım!Baya baya rivayet olunan bir geçmiş zaman. Ama sahih rivayet! Zira haberim bile yoktu bir ay evveline kadar.  Tarih öğrencisi olduğumu önceki yazımda söyledim zannediyorum.-Artık hiçbir şeyden emin değildi.- Çok istediğim bir şeyi hayli hay...

Uzuuun bir aradan sonra merhaba! Bu defa sizlerle tanımadığımız birinin geçmişine şöyle bir bakacak ve düşüneceğiniz... Perşembeleri dünyanın farklı yerlerinden farklı insanlar ortak bir etiketle ortak bir temayı paylaşıyorlar.  # tbt  yani throwbackthursday yani anılarımızı sakladığımız yerden çıkarıp atıyoruz. Nedense Perşembeleri...  Arşivler açılıyor eski fotoğraflar paylaşılıyor. Tatlı acı hatıralar paylaşılıyor. Geçmişe duyulan özlem dile getiriliyor. Geçmiş… Hâlâ bahsini ettiğimize göre demek ki o kadar geçememiş. Peki ya bahsi edilmeyenler? Bahsini edecek kimsesi kalmayanlar? Öylece unutulmaya terk mi edilecekler? Yoksa kendisinin de en büyük korkusu öldüğü gün dünyadan tüm izlerinin silinip gitmesi ve kendisini hatırlayacak tek bir kimsenin dahi kalmaması olan tarih öğrencisi bir kızın kelimelerinde biraz olsun hatırlanmaya mı çalışılacaklar? Tarih… Nedense hep büyük adamların hikayesi. Yavuz Mısır’ı feth ettiğinde yanında bir aşçı olsun yok muydu ki? Ge...

2016'nın sabrımızı son sınamaları... Moraller bozuk... Sabır taşları çatlamak üzere. Can sıkıntısıyla bilgisayarımı gözden geçirirken 2014 yılında yazdığım bir yazıma rast geldim. İronik bir dille ama bir arkadaşıma yaptığı yanlıştan dolayı başka bir arkadaşıma duyduğum sinirle ve kırgınlıkla yazmışım. Hiçbir değişiklik yapmadan yalnızca görsel eklentilerle yayınlıyorum. İki sene de geçse fikirlerimin hâlâ da arkasındayım çünkü.  Öyle uzun zaman oldu ki aşka dair yazmayalı.  Düşünmediğimden değil, elim gitmediğinden. Aşka dair söz söylemek istemeyişimden. Hali hazırda söylenmiş binlerce söz, yazılmış yüzlerce şey, söylenegelmiş onca destan var ne de olsa. Ama... Aşk deyince herkes susuyor. Bir süt dökmüş kedi endamı, bir ''Aşk da neymiş aa ilk defa duyuyorum böyle bir kelimeyi'' havaları. Ya hu nedir? Korkmayın bu kadar. Ha illa korkacaksınız buyurun korkun. Korkun ama aşktan değil aşksız insanlardan. Onlar sevmeyi bilmezler zira. Günümüz gençleri iç...

İnsan nasıl olmalıdır? İnsanlar nasıldır? İnsana insana nasıl davranmalıdır? Bu yazının konuğu şarkılarıyla bu sorulara cevap verdiğini düşündüğüm Orhan Baba. Sanırım bir yıl öncesine kadar arabeskle aramız yoktu daha doğrusu arabesk şarkı dinleme ihtiyacı hasıl olmamıştı diyebiliriz. Son zamanlarda farklı depresyon türlerini tecrübe ederken farklı şeyler deneme ihtiyacı da beraberinde geldi pek tabi. Gelin birlikte bakalım Orhan Baba neler demiş insanlara. 1-) Batsın Bu Dünya Batsın be böyle Dünya! derken fark ettim ki öyle tek başıma feryat etmem yetmeyecek. Tabi hemen Youtube nâm sitede Orhan Gencebay - Batsın Bu Dünya şeklinde bir arama gerçekleştirdim. Allaaaaah! Bir o söylüyor bir ben. Sonra koro. Haydi hep birlikte! "Her şey karanlık, nerde insanlık  Kula kulluk edene yazıklar olsun" Şu iki dize gözümde nelerin canlanmasına neden olmuyor ki... Kendi küçük dünyamdan hareketle daha da global bir insanlık sorunsalına doğru düşünceler ara...